As carreiras de Che da Palleira

Non sei nin por que, nin por que non, as veces que teño sentido falar de Che da Palleira, sempre acababa correndo. Cando quixo facer de torero nunha finca cerrada, toreando un becerro. Dicíalle ao toro:"Je, je , je toro, torito" e o becerro nin puto caso, acercouselle un pouco mais:"Je, je, je toro, torito" e o toro púxose a correr cara a Che e Che cara o outro lado, para saltar o balado rapidamente. Este episodio vino nun video da cámara de fotos de Toni de Xaviña. E o becerro non corría detrás de Che da Palleira, corría diante dun can palleirán.



Outra carreira de Che foi cando el e seus cuñados, quixeron matar un xabarín. Metéronlle unhas cabazas, polas que van locos os xabaríns, dentro dunha caseta. O xabarín entrou pero saiu, despois de comer as cabazas, polo medio das pernas de Che, que lle estaba a cerrar o paso. Empezaron a correr detrás del, pero non o daban collido. Así que Che da Palleira agarrou un anaco de uralita, que por alí andaba, e cando pasou o xabarín polo seu carón doulle en todo o fociño. O xabarín púxose a sangrar, pero seguiu a correr. Dúas horas estiveron correndo para coller o animal, ata que o xabarín xa non puido mais. Sentouse e dixo:"Matádeme de unha vez". Fun invitado a cea do xabarín ao forno, e cal foi a nosa sorpresa cando vimos o fociño do xabarín todo roto, do uralitazo.
E por último: Che tiña unhas cabras e un castrón, unha delas estaba en celo, e Che mandoulle o castrón. Como a cabra tira ao monte, pois iso a cabra miraba para o monte, que estaba detrás da finca de Che, e o castrón colliuna por atrás. Así que o macho acabou , baixouse e púxose a correr cara a Che, mirou para atrás e a cabra estaba quieta cara o monte. Todos sabedes que a cabra cando queda satisfeita corre de ledicia. E o castrón, medio mosca, volviu a subirlle a cabra. Así que acabou, púxose a correr e xirou a cabeza, pero aquela cabra seguía sen moverse. Volviu ao ataque e nada... a cabra nada. O castrón xa non podía mais, e arrastrándose, subiulle outra vez a cabra. Pero a cabra nin se inmutou, o castrón, cabreado, foise cara a Che, como dicíndolle:" ¡ Sinto moito, pero esta cabra non hai maneira de acontentala! E Che, todo extrañado, foi a xunto da cabra e viu que esta tiña os cornos enganchados no arame do cierre.
Non queira Deus que Che da Palleira se entere que conto estes contos, porque daquela si que corre detrás miña.

No hay comentarios:

Datos personais

Mi foto
A Casilla,Carballo, GALICIA, Spain
A foto do meu perfil é un capricho da natureza, a mín paréceme a cara de Benito Pérez Galdós nos billetes de 1000 ptas. Dame pena que ninguén saiba de esta curiosidade. Está o carón da antiga sala de festas a Revolta en Carballo. Gústame escribir, intento facer rir, meténdome cos políticos, ca vida misma e comigo mismo. Gústame ensalzar a xente anónima, gústame facerlle homenaxes a xente que o merece. Fago relatos por encargo e intento que mos publiquen nos xornais.