Homenaxe a Miro

Endexamais pensei que mandarlle unha felicitación de aniversario a unha amiga fose pecado, endexamais pensei que adicarlle unha canción pola radio a unha amiga fose pecado, endexamais pensei que mirar para dous diamantes fose pecado. Miro tampouco o pensou.
Miro é un home apoucado, mal parecido, cuns cus de vaso como gafas, está mais preto dos trinta anos ca dos vinte, defeito ten trinta e pico. É un anaco de pan, de pan de Carballo. Miro Mira miraba e admiraba a Maruxa, posuidora duns ollos azúis e luminosos, que lle daban vida aos ollos cansos de Miro. Decíame " a Maruxa e a min so nos separa unha liña recta e os ollos de Maruxa danme calidade de vista, parece que vexo mellor" e eu decíalle " non quites as gafas, por se algún día che vota a bronca por mirar para ela, sempre lle poderás decir, que estás mirando para as gafas".
Deus axudárao moito, coincidíalle moi a miudo ver os ollos-diamantes de Maruxa. Ata que pecou, ata que quitou as gafas, ata que tivo a osadía de felicitala, de adicarlle unha canción... Maruxa pensou que el a miraba con outros ollos. Enganábase, el mirábaa como algo espiritual, como algo platónico. Por eses pecados Deus castigouno e Maruxa tamén. Miro atopa case que sempre os ollos de Maruxa pechados, sen cor, sen luz. Xa leva unha tempada coas gafas, triste e deprimido.
Estou a esperalo, está a punto de chegar, e eu ¡ que teño un plan!. Pois andanme rondando. Pero quedei de esperalo e espero. Son fiel. Velo aí ven, ven sen gafas.Debiu ver os ollos-diamantes de Maruxa. E ademais ven sorrindo. Debiu ver o sorriso de Maruxa. Aquí está e dime " Toby, vai a dar unha voltiña, xa vexo que tes plan". E fun ladrando detrás da Alana. É boa verdade que o home é o mellor amigo do can ¿ou é do revés?. O que si é certo que Miro é o meu mellor amigo.

No hay comentarios:

Datos personais

Mi foto
A Casilla,Carballo, GALICIA, Spain
A foto do meu perfil é un capricho da natureza, a mín paréceme a cara de Benito Pérez Galdós nos billetes de 1000 ptas. Dame pena que ninguén saiba de esta curiosidade. Está o carón da antiga sala de festas a Revolta en Carballo. Gústame escribir, intento facer rir, meténdome cos políticos, ca vida misma e comigo mismo. Gústame ensalzar a xente anónima, gústame facerlle homenaxes a xente que o merece. Fago relatos por encargo e intento que mos publiquen nos xornais.